Hugleiðingar um alls kyns matar- og víntengd efni.
Lesendum gefst kostur á að segja skoðun sína við hverja færslu.
Er að marka matarmyndir?
Ég heyri fólk oft tala um að það sé ekkert að marka myndir í matreiðslubókum og blöðum því að kokkar, stílistar og ljósmyndarar beiti alls konar brögðum til að fá hann til að líta sem flottast út; hann sé allur spreyaður, lakkaður og penslaður með alls konar efnum og gjörsamlega óætur.
Auðvitað er ýmislegt til í þessu hvað varðar myndir í sumum erlendum blöðum. Ég man til dæmis ekki eftir að hafa séð mynd af kalkúna í bandarísku blaði sem mér hefði dottið í hug að leggja mér til munns eftir myndatöku. En ég, og ég held að ég megi segja við öll á Gestgjafanum, leggjum metnað okkar í að sýna matinn eins og hann er - hann er í mesta lagi penslaður með olíu eða úðaður með svolitlu vatni ef hann hefur þurft að bíða ögn áður en hann er myndaður - og ég hef það sem prinsipp að allt sem ég elda eigi að vera hægt að borða á eftir. Það þarf varla að taka fram að þetta prinsipp mitt er mjög vinsælt meðal vinnufélaganna hér hjá Fróða, sem fá yfirleitt að gæða sér á kræsingunum þegar búið er að mynda þær.
Það er ekki þar með sagt að maturinn líti endilega alveg eins út þegar þið eldið hann eins og hann gerir hjá mér eða öðrum blaðamönnum Gestgjafans. Ég hef oft lent í því að matur sem ég er að elda eftir uppskriftum samstarfsmanna lítur alls ekki eins út og hann gerði hjá þeim. Það er ekki vegna þess að uppskriftin sé gölluð eða ekki nógu skýr. Fólk gerir hlutina einfaldlega á mismunandi hátt.
Tímaritið BBC Food var einu sinni með skemmtilega tilraun sem ég hef verið að velta fyrir mér hvort við ættum einhvern tíma að endurtaka í Gestgjafanum. þau fengu þrjá einstaklinga til að elda sama réttinn eftir uppskrift úr blaðinu og það var ótrúlegt að sjá muninn á útkomunni - ég man ekki hvort réttirnir voru smakkprófaðir líka. Þetta var einfaldlega mismunandi túlkun einstaklinganna á sömu uppskriftinni.
Mig langar til að heyra skoðanir ykkar á þessu. Því miður er enn ekki búið að laga athugasemdakerfið hér þannig að allir geti tekið þátt í umræðunni og þurfi ekki að vera undir fullu nafnið. Þess vegna ætla ég að stofna þráð á spjallborðinu þar sem fólk getur tjáð sig.
Nanna
Rúllutertudagur
Í dag var rúllutertudagur í Gestgjafaeldhúsinu, ég bakaði einar sex rúllutertur - fimm verða í kökublaðinu, ein klúðraðist glæsilega. Ég klúðra nefnilega oft kökum og öðru, ekki síður en aðrir. Ég skrifaði einmitt grein í kökublað Gestgjafans í hitteðfyrra um ,,kökuklúður" og ætla að laga hana aðeins og endurbirta í kökublaðinu núna - hún er sígild en ég er alltaf að átta mig á fleiru sem bæði ég og aðrir geta klúðrað - og leiðum til að bjarga því.
Listin að vera góður kokkur felst ekki endilega í því að gera alltaf perfelt mat og kökur; hún er ekki síður að geta bjargað sér þegar maður gerir eitthvað vitlaust eða þegar það sem maður ætlaði að gera heppnast ekki eins og ætlunin var.
Nanna
