Hugleiðingar um alls kyns matar- og víntengd efni.
Lesendum gefst kostur á að segja skoðun sína við hverja færslu.
Vefurinn opnaður
Jæja, þá er áfanganum náð, forsetinn búinn að opna vefinn og allt tókst ljómandi vel. Ég veit að mikill fjöldi áskrifenda skráði sig inn á vefinn um leið og hann var opnaður (og jafnvel fyrr) og vona að ykkur lítist vel á. Ég hef fengið tilkynningar frá einhverjum um að þeir hafi lent í erfiðleikum með innskráningu en því miður hef ég ekki tök á að kippa því í lag - afgreiðslan okkar eða tölvudeildin skoðar málið strax í fyrramálið og lagfærir það.
Þið hin, sem ekki eruð áskrifendur, hafið ýmislegt að skoða hér á vefnum líka - þið getið lesið matarspjallið, tekið þátt í umræðum á spjallborðinu, fengið svör við spurningum ykkar og fleira. Enski hlutinn er líka opinn fyrir alla og tilvalið að benda vinum og vandamönnum erlendis á þá síðu. Þar er efni sem er að miklu leyti tekið úr bók minni, Icelandic Food and Cookery, svo og fyrirlestur sem ég hélt á ráðstefnu í Bandaríkjum fyrir nokkrum árum um íslenska matargerð til forna.
Munið svo að ykkur er óhætt að bera upp spurningar hvenær sem er - ég ætla ekki að lofa að ég muni svara þeim samstundis því það kemur fyrir að ég stend upp frá tölvunni, en ég reyni að láta það ekki dragast lengi.
Nanna
Mokkadagurinn
Nýtt blað, ný bók, nýr vefur ... jú, það er ýmislegt að gerast hjá Gestgjafanum í dag. Ekki nóg með það að enginn tími gefist fyrir Mikjálsmessugæsina, líklega hef ég ekki tíma til að elda nokkurn mat yfirleitt. Aftur á móti var ég að reka mig á að dagurinn í dag er Mokkadagur (National Mocha Day) í Bandaríkjunum. Ég á örugglega eftir að drekka mikið kaffi í dag, hvað sem öllum gæsum líður ...
Ætti ég að steikja gæs í dag?
Í dag opnum við Gestgjafavefinn. Það er eiginlega ágætlega viðeigandi að gera það núna því að í dag er Mikjálsmessa og sá dagur tengist mat á ýmsan hátt. Mikjáll erkiengill er meðal annars verndardýrlingur bakara og matvörukaupmanna og þær stéttir standa okkur óneitanlega nærri. (Hann er reyndar líka verndardýrlingur fallhlífastökkvara, spænskra lögreglumanna og fleiri, en látum það liggja á milli hluta.)
Víða í Evrópu er hefð fyrir því að hafa gæs á borðum á Mikjálsmessu. Þá voru gæsirnar sem höfðu verið á beit á ökrunum eftir að uppskerunni lauk orðnar feitar og pattaralegar og hentuðu vel í veislumáltíð. Sagt var að þeir sem borðuðu gæs á Mikjálsmessu þyrftu ekki að kvíða fjárskorti næsta árið. Því miður hef ég ekki tíma til að steikja gæs í dag, Gestgjafavefurinn gengur fyrir. Það á kannski eftir að hefna sín næsta árið.
Víða var einnig hefð fyrir því að baka stóra og mikla brauðhleifa á Mikjálsmessu og á Írlandi voru gerðar sérstakar Mikjálsmessubökur. Kannski bökur eða jafnvel brauð geti komið að einhverju leyti í staðinn fyrir gæsina og hresst ögn upp á fjárhaginn.
