Grænkál

Enska heitið kale (grænkál) er reyndar notað um ýmsar tegundir en grænkálið sem við þekkjum best og er ræktað hérlendis er dökkgrænt með mjög hrokknar blaðrendur. Það er mjög harðgert og þykir best ef það hefur lent í vægu frosti. Vegna þessa var það töluvert ræktað hér áður en nú er minna um það.

Grænkál er fremur gróft og það er ekki borðað hrátt. Það er einhver bragðsterkasta káltegundin og sumir kunna ekki að meta bragðið. Oftast er það soðið í um 15 mínútur eða gufu­soðið og borið fram með smjöri, eða notað í pottrétti og súpur. Einnig má gera úr því grænkáls­jafning og bera hann fram með ýmsum réttum. Það fer ágætlega með svínakjöti, t.d. hamborgara­hrygg. Þar sem það er bragðsterkt og þolir vel eldun hentar það vel í ýmsa pottrétti og sterkkryddaðar kássur, svo sem karrírétti.

Unga kálsprota má meðhöndla og sjóða eins og sellerí. Kálið er A- og C-vítamínauðugt og inniheldur mikið af járni.