Hnetur
Plómur og sveskjur
Eggaldin
Melónur
Melónan er sköpuð til að geymast: þykkt hýði og hátt vatnsinnihald (88-90%), við bestu skilyrði geymist hún vel yfir veturinn. Þær melónur sem við fáum hér heima koma frá Mið-Ameríku á veturna (Hondúras og Costa Rica aðallega) og hafa verið tíndar óþroskaðar – bragðið er til staðar en það vantar alla sólina og sætuna því hvaða ávöxtur getur þroskast eðlilega í kæli og myrkri? En nú getum við tekið gleði okkar að nýju því fyrstu melónurnar eru að koma frá Suður-Spáni og geymslutíminn miklu styttri og vegalengdin einnig. Margar tegundir af melónum fást í matvörubúðum og þó þær séu orðnar nokkuð vel þekktar er ekki úr vegi að rifja upp einkenni þeirra og gefa góð ráð um meðhöndlun.
Tómatar
Spergill eða aspas
Spergill er sproti sem vex á þykku rótakerfi – ef hann er látinn vaxa verður hann að skrautinu blómabúðir nota til að skreyta með blómavendi og er kallað ... aspas. Þetta er fjölær planta og hægt er að uppskera af sömu plöntunni í 20-25 ár. Spergillinn er þekkt grænmeti frá fornöld, Egyptar snæddu hann það mikið að hann kemur fram á myndum af daglegu lífi. Rómverjar og Grikkir þekktu hann vel en svo virðist sem hann hafi gleymst á miðöldum. Það var ekki fyrr en á 17. öld sem hann kom fram aftur og þá sem sannkallaður „kóngamatur“. Lúðvík XIV heimtaði hann á hverjum degi og ætla má að hann hafi verið ágætis markaðsstjóri fyrir spergilinn.
Svartrót
Grænkál
Vanilla
Þurrkuð trönuber
Spergilblómkál
Blóðappelsína
Butternut-kúrbítur
Sykurbaunir
Mjölbananar (plantains)
Grænkál
Kíví
Ætiþistill
Granatepli
Þurrkuð trönuber


